G\u00fcne\u015fin son par\u00e7as\u0131 da g\u00f6rebilece\u011fim y\u00fcksekli\u011fe geldi\u011finde: “Yeni bir g\u00fcn daha.” diye ge\u00e7irdim i\u00e7imden. Elimde s\u0131cak kahvem ve cam\u0131ma hafif bir \u015fekilde vuran ya\u011fmur damlalar\u0131yla, hi\u00e7 olmad\u0131\u011f\u0131m kadar huzurluydum.<\/p>\n
Her bir ya\u011fmur damlas\u0131n\u0131n, nas\u0131l yava\u015f\u00e7a a\u011fa\u011f\u0131 inip ba\u015fka bir damlaya kar\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131n\u0131 izliyordum. Belki \u00e7ok s\u0131radan gelebilir, ama ger\u00e7ekten sakinle\u015fmemi sa\u011fl\u0131yordu. Herhangi bir stres yoktu. Sadece ben vard\u0131m; ben ve ailem. Ailem derken, dostlar\u0131m yani. 2 kedi ve 1 k\u00f6pek, ve bir e\u015f tam olarak evimi tamaml\u0131yorlard\u0131. Asla yaln\u0131zl\u0131k \u00e7ekmiyordum.<\/p>\n
Kahvemden b\u00fcy\u00fck bir yudum daha ald\u0131m. G\u00f6zlerimi, iskelenin \u00fczerinde gezdirmeye ba\u015flad\u0131m. Neredeyse g\u00f6r\u00fcnmeyecek kadar sular alt\u0131ndayd\u0131. Dalgalar o kadar kuvvetliydi ki, bazen ben bile dalgalar\u0131n heybetinden \u00fcrk\u00fcyordum. Kalk\u0131p \u00e7at\u0131daki k\u00fc\u00e7\u00fck s\u0131z\u0131nt\u0131y\u0131 onarmam gerekti\u011fini biliyordum. Ama bu ya\u011fmurun sesi, bu hafif tuzlu toprak kokusu, beni kald\u0131rmamak i\u00e7in zorluyordu resmen. Orada durup saatlerce o manzaray\u0131 seyredebilirdim. Denize bakmay\u0131 seviyordum. Fakat ya\u011fmurun daha da \u015fiddetlendi\u011fini duyunca, tembelli\u011fin bana yaramayaca\u011f\u0131na karar verip, i\u015fe koyuldum. \u0130\u015fim bitti\u011finde, daha da huzurlu bir \u015fekilde yerime d\u00f6nd\u00fcm. Haftalard\u0131r \u00e7al\u0131\u015fmayan baz istasyonlar\u0131 y\u00fcz\u00fcnden, bekledi\u011fim telefonlar\u0131 da koyvermi\u015f, erzaklar\u0131mla idare ediyordum. Merdivenden gelen ayak sesleri, beni o i\u00e7 d\u00fcnyamdan \u00e7ekti, ve bir anl\u0131k kendime geldim.<\/p>\n
Arkama d\u00f6nme gereksinimi duymad\u0131m, her sabah duydu\u011fum ayak sesleriydi bunlar, ve \u015fimdi de her sabah oldu\u011fu gibi kendimi onun ele\u015ftirilerine haz\u0131rl\u0131yordum. \u00a0“Bir saat boyunca yukar\u0131da neler yapt\u0131n \u00f6yle, uyutmad\u0131n yine beni. Aferin sana. Hep b\u00f6ylesin sen. Allah a\u015fk\u0131na, hangi akla ererek seninle evlendim ki ben!” G\u00f6zlerimi onun g\u00f6zlerinden ka\u00e7\u0131rd\u0131m, sinirlenmi\u015ftim fakat ona patlamak istemiyordum. Ne kadar ele\u015ftirse de beni, i\u00e7inde bir yerlerde bana g\u0131ptayla bak\u0131yordu. A\u011fz\u0131m\u0131n i\u00e7inden bir \u00f6z\u00fcr dilerim ge\u00e7se de, bunu kaale almad\u0131\u011f\u0131na ad\u0131m gibi emindim. Ya\u011fmurlu\u011fumu giydim ve d\u0131\u015far\u0131 \u00e7\u0131kt\u0131m. B\u00f6yle f\u0131rt\u0131nal\u0131 bir havada ya\u011fmurluk ne i\u015fe yarard\u0131 ki? \u00a0Bunu bildi\u011fim \u00a0halde, denize en yak\u0131n yere oturup, ya\u011fmur seslerini dinlemeye devam ettim. Tabi ki bu sefer cama \u00e7arpan ya\u011fmur damlalar\u0131, veya kahvem yoktu. Dizlerini kendine \u00e7ekmi\u015f bir v\u00fccut, ve bombo\u015f bir kafa vard\u0131. Babam\u0131n da dedi\u011fi gibi, denize bakarken hi\u00e7bir \u015fey d\u00fc\u015f\u00fcnemezsin. Ne yapsam yaranamad\u0131\u011f\u0131m e\u015fim y\u00fcz\u00fcnden, harab olmu\u015ftum resmen.<\/p>\n
B\u0131km\u0131\u015ft\u0131m, ona yaranamamaktan b\u0131km\u0131\u015ft\u0131m.<\/p>\n
Ne zaman \u00e7abalasam, \u00e7abalar\u0131m\u0131n bo\u015fa gitmesinden, beni bir t\u00fcrl\u00fc kabullenememesinden b\u0131km\u0131\u015ft\u0131m. Ne yapabilirim, ben buyum i\u015fte! Sessiz, sakin, huzuru arayan. Bazen merakl\u0131, bazen kitaplara \u00e7ok ba\u011flanan. Yanl\u0131\u015f m\u0131 yapm\u0131\u015ft\u0131m onunla evlenmekle? Belki de hi\u00e7 sevmedi beni. Oysa ne kadar \u00e7ok seviyordum onu. Denizi sevdi\u011fim gibi, kitab\u0131 sevdi\u011fim gibi seviyordum. O da beni \u00f6yle sevsin istemi\u015ftim. Hep istemi\u015ftim… Denize bakmaya devam ettik\u00e7e, bu d\u00fc\u015f\u00fcncelerimi tartmak i\u00e7in kendimi zorluyor ama yine o bo\u015f kafaya d\u00f6n\u00fcyordum. Arkamdan gelen ayak seslerini tekrar duydu\u011fumda, bir yar\u0131m saat ge\u00e7mi\u015fti. Yan\u0131ma oturdu, kafam\u0131 g\u00f6\u011fs\u00fcne yaslad\u0131 ve parmaklar\u0131n\u0131 biraz da d\u00fc\u011f\u00fcmlerden kurtarmak istercesine sa\u00e7lar\u0131m\u0131n aras\u0131nda gezdirdi.<\/p>\n
Bu sefer \u00f6z\u00fcr dileyen oydu. \u0130\u00e7ti\u011fi ila\u00e7lar\u0131n etkisinden bir t\u00fcrl\u00fc kurtulamad\u0131\u011f\u0131n\u0131, ama beni yine de \u00e7ok sevdi\u011fini s\u00f6yledi. Uyku sorunlar\u0131 \u00e7ekiyordu. Uyku ila\u00e7lar\u0131 almaya ba\u015flad\u0131\u011f\u0131ndan beri daha az mutluluk, daha \u00e7ok uyku, daha \u00e7ok asabilik vard\u0131. Konu\u015fmuyordum, genel olarak \u00e7ok konu\u015fkan bir tip de say\u0131lmazd\u0131m zaten.<\/p>\n
A\u011flad\u0131\u011f\u0131 pek belli olmasa da, y\u00fcz\u00fcme gelen damlalar\u0131n bir ka\u00e7\u0131n\u0131n onun g\u00f6zya\u015flar\u0131 oldu\u011funu anlamak \u00e7ok da zor de\u011fildi. Kafam\u0131 kald\u0131rd\u0131m, yana\u011f\u0131na bir buse kondurdum ve ona g\u00fcl\u00fcmsedim. Hemen g\u00f6zleri parlad\u0131. Ya\u011fmurun \u00e7ok fazla \u015fiddetlendi\u011fini hissedince kalkt\u0131k, ve eve do\u011fru y\u00fcr\u00fcd\u00fck.<\/p>\n
\u00c7ok daha k\u00fc\u00e7\u00fckken, babamla birlikte bu evi sat\u0131n ald\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 hat\u0131rl\u0131yorum. Zaman ge\u00e7tik\u00e7e, bu evin bana hat\u0131rlatt\u0131\u011f\u0131 \u015feyler b\u00fcy\u00fcd\u00fc. Babam burada \u00f6lm\u00fc\u015ft\u00fc. \u00a0Ben ilk bal\u0131\u011f\u0131m\u0131 burada yakalay\u0131p, evlili\u011fimi burada yapm\u0131\u015ft\u0131m. Bu evi, bu aday\u0131, dostlar\u0131m\u0131 o kadar \u00e7ok seviyordum ki.<\/p>\n
\u0130ki kedim de birbirlerine \u00e7ok benziyorlard\u0131. Aralar\u0131nda bir ya\u015f vard\u0131, birinin ad\u0131 Kep\u00e7e, di\u011ferinin ad\u0131 Haydar’d\u0131. Kep\u00e7e’nin kulaklar\u0131 kocamand\u0131, haydar ise pala b\u0131y\u0131kl\u0131, hi\u00e7 g\u00fcl\u00fcmsemeyen bir erkekti. K\u00f6pe\u011fimiz Gregor, k\u00fc\u00e7\u00fck olsa da evimizi korurdu. Gregoru ilk buldu\u011fumda, daha yavruydu. Adada nas\u0131l bu kadar e\u015fsiz bir k\u00f6pe\u011fin bulundu\u011funu bilmiyorum. Ama a\u00e7 ve susuzdu, kimseden de kay\u0131p k\u00f6pek laflar\u0131 duymam\u0131\u015ft\u0131m. Onu eve alm\u0131\u015f, b\u00fcy\u00fctm\u00fc\u015ft\u00fcm. Onun beni annesi gibi g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcne eminim.<\/p>\n
Eve vard\u0131\u011f\u0131m\u0131zda sanki \u00e7ok uzun bir s\u00fcre y\u00fcr\u00fcm\u00fc\u015f gibi hissettim. Kap\u0131y\u0131 a\u00e7t\u0131k, ve ikimize de k\u00fc\u00e7\u00fck birer tost yapt\u0131m. \u015eehre u\u011framam\u0131z laz\u0131md\u0131. Ayn\u0131 \u015feyleri yemekten s\u0131k\u0131lm\u0131\u015ft\u0131m, taze ekmek istiyordum. F\u0131rt\u0131nan\u0131n yar\u0131n dinece\u011fi s\u00f6ylentileri vard\u0131, fakat bu kadar \u015fiddetli f\u0131rt\u0131nan\u0131n nas\u0131l dinece\u011fine bir t\u00fcrl\u00fc anlam veremiyordum. Fazlas\u0131yla s\u0131radan bu g\u00fcnden sonra, uzun zamand\u0131r ilk kez bana sar\u0131larak uyudu. Ve huzurluydu. Bunu bana sar\u0131l\u0131\u015f\u0131ndan, arada bir aln\u0131m\u0131 \u00f6p\u00fc\u015f\u00fcnden anlayabiliyordum. Bu gece farkl\u0131yd\u0131 sanki, beni hi\u00e7 b\u00f6yle \u00f6pmezdi. O kadar mutluydum ki, ben bile nas\u0131l uyudu\u011fumu anlamad\u0131m.<\/p>\n
Birden g\u00f6z\u00fcm\u00fc a\u00e7t\u0131\u011f\u0131mda saat 5 olmu\u015ftu bile, g\u00fcn\u00fcn en g\u00fczel saati buydu benim i\u00e7in. Pencerenin kenar\u0131ndaki o koltu\u011fuma y\u00fcr\u00fcd\u00fcm. Hafif sa\u011fdan gelen g\u00fcne\u015fi g\u00f6rmesem de, g\u00f6ky\u00fcz\u00fcn\u00fcn yava\u015f yava\u015f ayd\u0131nland\u0131\u011f\u0131n\u0131, ve g\u00fcne\u015fin yaratt\u0131\u011f\u0131 o k\u0131rm\u0131z\u0131l\u0131\u011f\u0131n deniz \u00fczerindeki yans\u0131mas\u0131n\u0131 g\u00f6rebiliyordum.<\/p>\n
Her \u015fey uyuyordu. G\u00f6ky\u00fcz\u00fc, bal\u0131klar uyuyordu. Deniz bile uyuyordu. Hayret!Deniz durgundu. Hafif r\u00fczgar\u0131n etkisiyle olu\u015fan dalgalar d\u0131\u015f\u0131nda, iskelenin tamam\u0131n\u0131 g\u00f6rebiliyordum.Kahvemi al\u0131p bir ka\u00e7 saat daha oyaland\u0131m. Sonra giyindim, h\u0131zl\u0131 bir du\u015f ald\u0131m, sevgilime not b\u0131rak\u0131p tekneye atlad\u0131m ve motoru \u00e7al\u0131\u015ft\u0131rd\u0131m. Motorun sesi bile bana huzur vermeye yetiyordu. O kadar uzun zamand\u0131r bu sesi duymuyordum ki.<\/p>\n
\u015eehire vard\u0131\u011f\u0131mda ilk i\u015fim f\u0131r\u0131na girmek oldu. \u0130ki tane s\u0131cak pide, bir de po\u011fa\u00e7a ald\u0131m. Po\u011fa\u00e7am\u0131 yerken bir yandan da ekmek kokular\u0131 burnuma geliyordu. Daha sonra markete u\u011frad\u0131m. S\u0131cak \u00e7orbalar b\u00f6l\u00fcm\u00fcnde \u00e7ok fazla oyaland\u0131ktan sonra, vaktimin olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnerek h\u0131zl\u0131 hareket etmeye ba\u015flad\u0131m. B\u00fct\u00fcn ald\u0131\u011f\u0131m yiyeceklerin teker teker kasadan ge\u00e7mesini bekledim, daha sonra paray\u0131 \u00f6deyip d\u0131\u015far\u0131 \u00e7\u0131kt\u0131m.<\/p>\n
Bir yandan da i\u00e7imden dalgalar\u0131n tekrar ba\u015flamamas\u0131 i\u00e7in dua ediyordum. Dalgalar\u0131n gelmek \u00fczere oldu\u011funu g\u00f6r\u00fcnce, elimdeki e\u015fyalara ald\u0131rmadan h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde ilerlemeye ba\u015flad\u0131m.<\/p>\n
Tam yolun yar\u0131s\u0131ndayken birden her \u015fey yok oldu. Elimdeki torbalar hafifledi.<\/p>\n
\u00d6nce bir ac\u0131, sonra bir rahatlama hissiyle kendime geldim. Sanki deniz hala kar\u015f\u0131mdayd\u0131, ve sanki hi\u00e7 olmad\u0131\u011f\u0131 kadar durgundu.<\/p>\n
Bense denizin \u00fczerindeydim, o manzaraya bak\u0131yordum. Yan\u0131mda sevgilim, bana huzurlu g\u00f6zlerle bana bak\u0131yordu.<\/p>\n
Ne oldu\u011funu biliyordum. Her \u015fey uyuyordu. G\u00f6ky\u00fcz\u00fc, bal\u0131klar uyuyordu. Deniz bile uyuyordu.<\/p>\n
Ve art\u0131k ben de uyuyordum.<\/p>\n
Bir daha asla uyanmamak \u00fczere, derin bir uykuya yatm\u0131\u015ft\u0131m.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
G\u00fcne\u015fin son par\u00e7as\u0131 da g\u00f6rebilece\u011fim y\u00fcksekli\u011fe geldi\u011finde: “Yeni bir g\u00fcn daha.” diye ge\u00e7irdim i\u00e7imden. Elimde s\u0131cak kahvem ve cam\u0131ma hafif bir \u015fekilde vuran ya\u011fmur damlalar\u0131yla, hi\u00e7 olmad\u0131\u011f\u0131m kadar huzurluydum. Her bir ya\u011fmur damlas\u0131n\u0131n, nas\u0131l yava\u015f\u00e7a a\u011fa\u011f\u0131 inip ba\u015fka bir damlaya … Okumaya devam et