Seni kaybetmemek ad\u0131na, seni benim bile nereye koydu\u011fumu unuttu\u011fum yerlere saklam\u0131\u015f\u0131m. \u00d6yle ki, \u015fimdi arad\u0131\u011f\u0131mda bulam\u0131yorum seni; ihtiyac\u0131m oldu\u011funda evimi yerle bir ediyor, yine de sana dair en ufak bir ize rastlayam\u0131yorum. Sonra tam sen akl\u0131mdan \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131nda, hi\u00e7 olmad\u0131k yerlerden \u00e7\u0131k\u0131veriyorsun. Seni g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcmde y\u00fcz\u00fcmde buruk bir g\u00fcl\u00fcmseme oluyor. <\/p>\n\n\n\n
Bazen \u00e7ok korkuyorum. Ye\u015fermekten, solmaktan, b\u00fcy\u00fcmekten ve ayn\u0131 kalmaktan, hi\u00e7 de\u011fi\u015fmeyecek yanlar\u0131mdan ve bir daha asla eskisi gibi olmayacak ellerimden \u00e7ok korkuyorum. Kendim ve ben olarak yolumuza devam ediyoruz, \u00f6n\u00fcm\u00fcze daha nas\u0131l g\u00fczel a\u011fa\u00e7lar \u00e7\u0131kacak, kim bilir? Daha ka\u00e7 a\u011fac\u0131n g\u00f6lgesinde dinlenip ka\u00e7 a\u011fac\u0131 benim ilan edece\u011fim bilmiyorum. Ta\u015f\u0131 bol toprak bir yolda y\u00fcr\u00fcyorum, parmaklar\u0131m\u0131n aras\u0131na toprak girdi, ci\u011ferlerim toprakla doldu, ta\u015flar bazen parmaklar\u0131m\u0131 ac\u0131t\u0131yor, ama y\u00fcr\u00fcyorum. Hep hayalimde ayn\u0131 ormanda y\u00fcr\u00fcr\u00fcm biliyor musun? Y\u00fcr\u00fcd\u00fc\u011f\u00fcm orman\u0131n da ta\u015flar\u0131 hep so\u011fuktur, hep g\u00fcne\u015f batm\u0131\u015ft\u0131r, hava kararmak \u00fczeredir ama ben hala y\u00f6n\u00fcm\u00fc bulamam\u0131\u015f olurum hayalimde.<\/p>\n\n\n\n
Anlar\u0131n ve mekanlar\u0131n tan\u0131d\u0131k bir tad\u0131 var a\u011fz\u0131mda. Daha \u00f6nce ge\u00e7ti\u011fim sokaklardan, daha \u00f6nce oradan ge\u00e7en Deniz’leri topluyor, onlar\u0131 duvara \u00e7ivileyip koleksiyon yap\u0131yorum. Daha \u00f6nce ge\u00e7en Deniz’leri i\u00e7imde ar\u0131yor fakat bulam\u0131yorum. An\u0131lar\u0131m\u0131n sahibi ben miyim, yoksa sadece bir s\u00fcre ta\u015f\u0131y\u0131c\u0131s\u0131 olmak m\u0131 bah\u015fedilmi\u015f bana?<\/p>\n\n\n\n
Burnumda \u0130stanbul kokusu var, daha do\u011frusu Kad\u0131k\u00f6y gibi kokuyor \u015fu anda hayat. \u00d6yle bir yaln\u0131z, kalp a\u011fr\u0131s\u0131 gibi kokuyor sadece. Ankara’ya bu kokuyu nas\u0131l ta\u015f\u0131d\u0131m bilmiyorum, belki bulutlar gelirken \u0130stanbul’un \u00fczerinden ge\u00e7erek oradaki Deniz’i buraya ta\u015f\u0131m\u0131\u015flard\u0131r. Neden oradaki Deniz’i b\u0131rakam\u0131yorum?<\/p>\n\n\n\n
\u0130\u015fin ilgin\u00e7 taraf\u0131, ilk a\u015fk\u0131m\u0131 sevdi\u011fim gibi seviyorum seni. Seni sensizken daha \u00e7ok seviyorum. Foto\u011fraflar\u0131na bakmak, oldu\u011fumuz ve olabilece\u011fimiz halleri d\u00fc\u015flemek, kalbimde hayalimdeki seni b\u00fcy\u00fctmek daha kolay geliyor bana. Sokaklarda y\u00fcr\u00fcrken, kahvalt\u0131m\u0131 yaparken, gece kafam\u0131 yast\u0131\u011fa koydu\u011fumda, ba\u015fka elleri tuttu\u011fumda seni d\u00fc\u015flemek istiyorum. Bir \u015fekilde i\u00e7imde seni ye\u015fertti\u011fim fidanl\u0131k besliyor beni. <\/p>\n\n\n\n
“Sonra bir g\u00fcn a\u015fka yakla\u015f\u0131yorum, en ufak k\u0131v\u0131lc\u0131mla eriyor b\u00fct\u00fcn \u00f6rg\u00fclerim. Hemen sa\u00e7aklar\u0131m d\u00f6k\u00fcl\u00fcyor, beni saran yapraklar sarar\u0131p d\u00f6k\u00fcl\u00fcyor, sarma\u015f\u0131klar\u0131m hemen ba\u015fka bir beden i\u00e7in terkediyor beni. Sevginin, sevilmenin, sevilecek yanlar\u0131m\u0131n hep rengini tan\u0131mlamak istemi\u015f, kendimi hep sararm\u0131\u015f morluklar\u0131m\u0131n \u00f6p\u00fclece\u011fine inadurm\u0131\u015ft\u0131m. \u0130nsan \u00e7ok g\u00f6sterdi\u011finde en g\u00f6r\u00fcn\u00fcr yerlerinden \u00f6p\u00fcl\u00fcyor ama en \u00f6z\u00fc karanl\u0131kta kal\u0131yor. Sonra bir g\u00fcn \u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm b\u00fct\u00fcn \u00f6rg\u00fclerin say\u0131s\u0131n\u0131 unutuyorum, \u00e7\u00f6zd\u00fc\u011f\u00fcm d\u00fc\u011f\u00fcmlerin ucunu ka\u00e7\u0131r\u0131yorum, \u00fct\u00fcledi\u011fim t\u00fcm g\u00f6mlekleri buru\u015fturup rafa kald\u0131r\u0131yorum.<\/em>“<\/p>\n\n\n\n \u00d6yle elim aya\u011f\u0131m birbirine dola\u015ft\u0131 a\u015fk\u0131 g\u00f6r\u00fcnce. Uzaktan sana g\u00f6z k\u0131rp\u0131yor ama a\u015fk inan\u0131r m\u0131s\u0131n? Kalabal\u0131kta a\u015fk\u0131n kokusunu milyonlarca koku aras\u0131ndan se\u00e7ebiliyorsun. Karanl\u0131kta, kalbin elinde \u00e7arparken seni buluyor, g\u00f6z\u00fcn\u00fcn i\u00e7i g\u00fcl\u00fcyor, sana kalbinin yaras\u0131n\u0131 a\u00e7\u0131yor, sen de onu hemen ba\u011fr\u0131na bas\u0131yorsun. “G\u00f6\u011fs\u00fcme yats\u0131n da sa\u00e7lar\u0131n\u0131 ok\u015fayay\u0131m.” diyorsun a\u015f\u0131k olunca. Y\u00fcz\u00fcn\u00fc ellerinin aras\u0131na al\u0131p, kimsenin kimseyi \u00f6pmedi\u011fi gibi \u00f6pmek istiyorsun. Yang\u0131n yeri oluyor kalbin; o kadar b\u00fcy\u00fcyorsun ki bedenine s\u0131\u011fam\u0131yorsun. S\u0131\u011fam\u0131yordum kendi bedenime. <\/p>\n\n\n\n Ben \u015fimdi \u0130stanbul’a yola \u00e7\u0131kmak i\u00e7in haz\u0131rlanan ku\u015flar\u0131n kula\u011f\u0131na daha \u00f6nce kimsenin kimseye s\u00f6ylemedi\u011fi a\u015fk \u015fiirlerini f\u0131s\u0131ldasam, o ku\u015flar sabaha kar\u015f\u0131 senin cam\u0131na konsa, ba\u011f\u0131r \u00e7a\u011f\u0131r uyand\u0131rsalar seni, gagalar\u0131n\u0131 cam\u0131na vursalar, “Kalk hadi sabah oldu, bak sana nas\u0131l c\u00fcmleler kuruluyor.” deseler, belki de seni merak etseler, “Kimdir acaba bu kadar \u00e7ok sevilmi\u015f olan yahu, uyans\u0131n da biz de g\u00f6relim.” deseler, “U\u011fruna b\u00f6yle g\u00fczel s\u00f6zler s\u00f6ylendiyse kesin vard\u0131r bir hikmeti.” deseler, sen yine sabah\u0131n k\u00f6r\u00fcnde o ku\u015flara lanet okurdun. <\/p>\n\n\n\n Ku\u015flar\u0131n b\u00f6yle bir durumda sana \u00e7ok ald\u0131raca\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnm\u00fcyorum. Ku\u015f bu sonu\u00e7ta, \u00f6ncelikle ayn\u0131 dili konu\u015fmuyoruz. Tabii hissederlerdi sendeki o huysuzlu\u011fu ama uyku mahmurlu\u011funa verirlerdi diye d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum. Bir de g\u00f6revleri var, ki g\u00f6revlerine de \u00e7ok sad\u0131kt\u0131r ku\u015flar, o y\u00fczden yine de en g\u00fczel \u00f6t\u00fc\u015fleriyle kar\u015f\u0131larlard\u0131 seni. Sen yine de camlar\u0131n\u0131 kapat\u0131r, panjurunu \u00e7eker, uykuna devam etmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131rd\u0131n. Ku\u015flar i\u00e7in uykunu b\u00f6lmeye de\u011fer mi?<\/p>\n\n\n\n Mesela bir masal\u0131n i\u00e7indeymi\u015fiz gibi kald\u0131r\u0131mlara heceleri b\u0131raksam, heceleri b\u0131raka b\u0131raka gezsem t\u00fcm sokaklar\u0131, sen o heceler sana d\u00fcnyan\u0131n s\u0131rr\u0131n\u0131 s\u00f6yleyecek olsa bile o heceleri toplama zahmetine girmezdin. Sen \u00e7ok yorgundun \u00e7\u00fcnk\u00fc. Heceleri toplamak, ku\u015flar\u0131n dilini anlamak zahmetliydi, a\u015fk zahmetliydi, ben ki senin i\u00e7in en zahmetli oland\u0131m ve sen yorgundun. Bir-iki hece i\u00e7in yolunu uzatmaya de\u011fer mi?<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Seni kaybetmemek ad\u0131na, seni benim bile nereye koydu\u011fumu unuttu\u011fum yerlere saklam\u0131\u015f\u0131m. \u00d6yle ki, \u015fimdi arad\u0131\u011f\u0131mda bulam\u0131yorum seni; ihtiyac\u0131m oldu\u011funda evimi yerle bir ediyor, yine de sana dair en ufak bir ize rastlayam\u0131yorum. Sonra tam sen akl\u0131mdan \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131nda, hi\u00e7 olmad\u0131k yerlerden … Okumaya devam et