Kendi hayat\u0131mda zaman yolculu\u011fu yapabilmeyi hep \u00e7ok isterdim. \u0130yi hissetti\u011fim, g\u00fcvende hissetti\u011fim anlara geri d\u00f6nmek, kokuyu tekrar i\u00e7ime \u00e7ekmek, tenimde g\u00fcne\u015fi hissetmek ve o hissi tekrar ya\u015fayabilmek i\u00e7in. Ge\u00e7mi\u015fe d\u00f6n\u00fcp bakt\u0131\u011f\u0131mda, kalbimde hissetti\u011fim o d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcn neredeyse her an\u0131mda i\u00e7imde oldu\u011funu g\u00f6rebiliyorum. \u00c7ok k\u00fc\u00e7\u00fck anlarda o d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcn orada olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissetmi\u015ftim; ger\u00e7ekten ben gibi hissetti\u011fim, g\u00fcvende hissetti\u011fim \u00e7ok az an vard\u0131.<\/p>\n\n\n\n
Ge\u00e7mi\u015fe d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcmde a\u015fklar\u0131m \u00fczerine \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum. Kendime art\u0131k bunlar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm i\u00e7in k\u0131zm\u0131yorum, \u00e7\u00fcnk\u00fc a\u015f\u0131k hissetmenin benimle \u00f6zde\u015fle\u015fen bir taraf\u0131 var sanki. Sanki bu sat\u0131rlar\u0131 yazarken i\u00e7imde bir yerde kendimi ar\u0131yor gibiyim; insan kendi i\u00e7inde kendini kaybeder mi?<\/p>\n\n\n\n
Yeni bir g\u00fcne uyand\u0131\u011f\u0131mda kendimi sevmek istiyorum bazen. Sa\u00e7lar\u0131m\u0131, y\u00fcz\u00fcm\u00fc, g\u00f6be\u011fimi sevmek istiyorum. Kendi elimden tutup burada oldu\u011fum i\u00e7in ne kadar mutlu oldu\u011fumu s\u00f6ylemek istiyorum kendime. ‘Hep buradayd\u0131n ve hep yan\u0131ndayd\u0131m, asl\u0131nda hi\u00e7bir zaman tahmin etti\u011fin kadar yaln\u0131z de\u011filsin.’ <\/p>\n\n\n\n
Bir \u015fey ar\u0131yorum. Bu arad\u0131\u011f\u0131m \u015feyin ne oldu\u011funu bilmeden sahnenin her yerine bak\u0131yorum sanki. Stanislavski’nin bir \u00e7al\u0131\u015fmas\u0131nda gibi hissediyorum kendimi. Oyuncuya sahneye bir cisim saklad\u0131\u011f\u0131n\u0131 ve onu aramas\u0131n\u0131 s\u00f6ylersin; oyuncu cismin orada olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bildi\u011fi i\u00e7in ar\u0131yor-mu\u015f gibi yapar. Sonra ona asl\u0131nda ger\u00e7ekten bir cisim saklad\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u00f6ylersin ve o zaman ger\u00e7ekten aramaya ba\u015flar; perde aralar\u0131na, koltuklara, sahne parkelerine detayl\u0131ca bakar. Oysa ki cisim hi\u00e7bir zaman orada de\u011fildir-ya da belki oradad\u0131r fakat hi\u00e7bir zaman bulunmayacakt\u0131r- ama ger\u00e7ek olan tek \u015fey oyuncunun o aray\u0131\u015f\u0131d\u0131r. Arad\u0131\u011f\u0131m \u015feyi tan\u0131mlayamamakla birlikte ger\u00e7ekten arad\u0131\u011f\u0131m\u0131 biliyorum; t\u00fcm an\u0131lar\u0131m\u0131 kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131p, duygular\u0131m\u0131n aras\u0131na ellerimi sokup, kendi denizimde bo\u011fulup, g\u00f6zya\u015flar\u0131m\u0131 tenimde hissederek ar\u0131yorum o bir \u015feyi. <\/p>\n\n\n\n
Arad\u0131\u011f\u0131m \u015feye a\u015fk demeye gidiyor dilim bazen. Ama bu a\u015fk bir ki\u015fi de\u011fil, o duygunun kendisi sanki. Ben oldu\u011fum, g\u00f6nl\u00fcmde a\u015fk\u0131 hissetti\u011fim, kendimi a\u015ft\u0131\u011f\u0131m ve bazen d\u00fcnyaya kar\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m, evreni kalbimde ta\u015f\u0131rken bile ku\u015f gibi hafif hissetti\u011fim o hissi bulmak istiyorum. Bu a\u015fk\u0131 bir ili\u015fki i\u00e7inde bulmaya \u00e7al\u0131\u015fm\u0131yorum, bulmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m \u015fey bana o a\u015fk\u0131 hissettirecek bir insan, bir mekan, bir \u015fark\u0131 veya bir \u015fiir de\u011fil. Ben o a\u015fk\u0131n kendisi olabilmek, a\u015fk\u0131n olabilmek istiyorum. Kendimi a\u015fan, denizleri a\u015fan, bo\u011fulmaktan korkmayan, d\u00fc\u015f\u00fcnce can\u0131 yanmayan, elleri kanamayan biri olmak belki de.<\/p>\n\n\n\n
Bazen ellerim kan\u0131yor, kanas\u0131n istemiyorum. D\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fcm zaman baca\u011f\u0131m ac\u0131s\u0131n istemiyorum. A\u011flad\u0131\u011f\u0131m zaman yanaklar\u0131m ka\u015f\u0131n\u0131yor, nefret ediyorum bu histen. K\u00fc\u00e7\u00fckken annem bana senin kalbinde masum \u00fcf\u00fcr\u00fcm var demi\u015fti. Kalbimde k\u00fc\u00e7\u00fck bir delik varm\u0131\u015f, do\u011fu\u015ftan gelen. Hep kalbimi hayal ederdim; deli\u011fi anlamaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131r, boyutlar\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr, onun yaratt\u0131\u011f\u0131 bo\u015flu\u011fu hissedebilmek isterdim. Zamanla masum \u00fcf\u00fcr\u00fcmler kapan\u0131rm\u0131\u015f, \u00f6yle demi\u015fti annem; o delik art\u0131k kaybolur, kalbin kendini tamamlar ve b\u00fcy\u00fcrs\u00fcn. Belki de do\u011fdu\u011fum andan beri kalbimde olan o deli\u011fi anlamaya, onu tan\u0131mlamaya, hissetmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorum. \u00c7\u00fcnk\u00fc kalbim ac\u0131yor, ac\u0131s\u0131n istemiyorum. Ac\u0131s\u0131na sebep olan \u015feyi bulamad\u0131\u011f\u0131m gibi ona nas\u0131l iyi gelece\u011fimi de bilmiyorum. Kaybolmaktan korkuyorum, korkmak istemiyorum. Kendi k\u00fc\u00e7\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcmden, hayal g\u00fcc\u00fcm\u00fcn b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcnden, insanlar\u0131n \u00f6ld\u00fc\u011f\u00fc sokaklardan, kalabal\u0131k otob\u00fcslerden, bana bir zamanlar sevdi\u011fim insanlar\u0131 hat\u0131rlatan kokulardan \u00e7ok korkuyorum. <\/p>\n\n\n\n
Hayat\u0131m\u0131 a\u00e7\u0131k denizlerde bir gemiye benzetiyorum. Her zaman d\u00fcmende benim ve sevdi\u011fim insanlar\u0131n eli vard\u0131. Ailem, arkada\u015flar\u0131m, a\u015fklar\u0131m, hi\u00e7bir zaman yaln\u0131z b\u0131rakmad\u0131lar beni. Ankara’dan ayr\u0131l\u0131rken herkese ‘ben yapabilirim’ dedim; ‘tek ba\u015f\u0131ma bu d\u00fcmende durabilirim’. Asl\u0131nda kimse yaln\u0131z b\u0131rakmad\u0131 beni; ben yaln\u0131z kalmay\u0131 istedim. O d\u00fcmende tek ba\u015f\u0131ma olmay\u0131, engin denizleri a\u015fmay\u0131, dalgalarla bo\u011fu\u015fmay\u0131 ve sonra o f\u0131rt\u0131nadan \u00e7\u0131k\u0131nca kendimle gurur duymak istedim. Belki de ba\u015far\u0131yorum, sadece zorlan\u0131yorum, bazen \u00e7ok korkuyorum ama genellikle \u00e7ok g\u00fc\u00e7l\u00fc hissediyorum.<\/p>\n\n\n\n
Belki de do\u011fu\u015ftan<\/p>\n\n\n\n
T\u00fcm ili\u015fkilenmelerim i\u00e7in<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Kendi hayat\u0131mda zaman yolculu\u011fu yapabilmeyi hep \u00e7ok isterdim. \u0130yi hissetti\u011fim, g\u00fcvende hissetti\u011fim anlara geri d\u00f6nmek, kokuyu tekrar i\u00e7ime \u00e7ekmek, tenimde g\u00fcne\u015fi hissetmek ve o hissi tekrar ya\u015fayabilmek i\u00e7in. Ge\u00e7mi\u015fe d\u00f6n\u00fcp bakt\u0131\u011f\u0131mda, kalbimde hissetti\u011fim o d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcn neredeyse her an\u0131mda i\u00e7imde oldu\u011funu … Okumaya devam et