Bu yaz\u0131mda bahsedece\u011fim konuya nas\u0131l bir ba\u015fl\u0131k koymam gerek, \u00e7\u0131karamad\u0131m do\u011frusu. Ger\u00e7e\u011fi s\u00f6ylemek gerekirse, ben de ne yazmam gerek bilmiyorum. Bug\u00fcn, \u00f6l\u00fcmden bahsetmek istiyorum. Daha \u00f6nce hi\u00e7 ele al\u0131p, eksileriyle, art\u0131lar\u0131yla tartt\u0131\u011f\u0131m bir konu de\u011fildir \u00f6l\u00fcm. “\u00d6l\u00fcm” s\u00f6zc\u00fc\u011f\u00fc bile so\u011fuk gelir bana. \u0130\u00e7im \u00fcrperir, t\u00fcylerim diken diken olur her hissetti\u011fimde, duydu\u011fumda. \u00d6l\u00fcm\u00fc tatman\u0131n nas\u0131l bir duygu oldu\u011fu hakk\u0131nda yorum yapamam, \u00f6l\u00fcme hi\u00e7 yak\u0131n hissetmedim kendimi, ki zaten kendine yak\u0131n hissettirmeyecek kadar donuk bir kelime bu. Bazen sevdiklerimizi elimizden alan, bazen bize son nefesimizi tatt\u0131ran. Hayata g\u00f6zlerimi yummama daha uzun bir s\u00fcre oldu\u011funu varsay\u0131yor, ve “\u00f6len canl\u0131n\u0131n yak\u0131nlar\u0131” konusuna ge\u00e7i\u015f yap\u0131yorum. Konumun ba\u015fl\u0131\u011f\u0131nda insan s\u00f6zc\u00fc\u011f\u00fc ya da birey s\u00f6zc\u00fc\u011f\u00fc yerine “canl\u0131” s\u00f6zc\u00fc\u011f\u00fc kullanmam\u0131n bir sebebi var, evet. Hayvan besleyenler bilir bunu. Hayvanlar, \u00f6m\u00fcrleri insanlardan daha k\u0131sa olan canl\u0131lard\u0131r \u00e7o\u011fu zaman. Ben de \u00e7ok yak\u0131n zamanda bir dostumu kaybettim. Gidi\u015fi hakk\u0131nda tam bir bilgim yok, o s\u0131rada evde de\u011fildim \u00e7\u00fcnk\u00fc. San\u0131r\u0131m evden ka\u00e7m\u0131\u015f, ve art\u0131k \u00f6r\u00fcmceklere bir \u00f6n yarg\u0131yla yakla\u015fmam\u0131 sa\u011flayan bir \u00f6r\u00fcmcek taraf\u0131ndan \u0131s\u0131r\u0131lm\u0131\u015f. Okulun ilk g\u00fcn\u00fcyd\u00fc. Hani tarihi unuturum diye yaz\u0131yorum: 17 Eyl\u00fcl 2012, Pazartesi. Orta son s\u0131n\u0131fa ba\u015flam\u0131\u015f ben, telefonda \u0130dil Ablama, kavga etti\u011fim arkada\u015flar\u0131mla bir sorun olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 s\u00f6yl\u00fcyor, biraz da be\u011fendi\u011fim \u00e7ocuktan yak\u0131n\u0131yorum. Klasik bir bulu\u011f \u00e7a\u011f gen\u00e7 k\u0131z\u0131. Daha sonra, telefonda bana s\u00f6ylenen \u015fu s\u00f6zleri duyuyorum. “Sunny gitti Deniz.” Bir \u015fa\u015fk\u0131nl\u0131k, birazda merakla soruyorum ona, nas\u0131l ve nereye gitti\u011fini. Cevap bir tokat gibi yap\u0131\u015f\u0131yor surat\u0131ma: “Suny cennete gitti.” Bir afallama ya\u015f\u0131yorum. \u0130nanam\u0131yorum duydu\u011fum kelimelere. K\u0131sa bir anl\u0131k, o kelimeler sanki hi\u00e7bir zaman yan yana gelmeyen d\u00fc\u015fmanlar gibi geliyorlar bana. Onlar\u0131 bir araya koymak zoruma gidiyor biraz. Sonra, olay\u0131n asl\u0131n\u0131 \u00f6\u011freniyorum. Kedimin arkadaki araziye g\u00f6m\u00fcld\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc, art\u0131k bize ordan bakaca\u011f\u0131n\u0131. Bo\u011faz\u0131m d\u00fc\u011f\u00fcmleniyor. Kelimeler \u00e7\u0131km\u0131yor bo\u011faz\u0131mdan. A\u011fz\u0131m\u0131 a\u00e7t\u0131\u011f\u0131mda \u00e7\u0131kan tek ses h\u0131\u00e7k\u0131r\u0131klar\u0131m\u0131n sesi. G\u00f6zya\u015flar\u0131m sel oluyor sanki. Durduram\u0131yorum a\u011flamam\u0131. \u00c7ok zor geliyor bana kabullenmek. Hemen arkas\u0131ndan, dostumun bedeninin bulundu\u011fu yere bakmaya gidiyorum. Hat\u0131rlad\u0131g\u0131m kadar\u0131yla ta\u015flarla s\u00fcslenmi\u015f bir yer. Ta\u015flar\u0131n oldu\u011fu her yere bak\u0131yorum, ama bulam\u0131yorum. sonra kafam\u0131 \u00e7eviriyorum ve g\u00f6r\u00fcyorum. G\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm anda anl\u0131yorum zaten arad\u0131\u011f\u0131m yerin oras\u0131 oldugunu. \u0130stemsiz olarak g\u00f6z\u00fcmden ya\u015flar s\u00fcz\u00fcl\u00fcyor. Elimi de\u011fmeye korkuyorum. Zoruma gidiyor, iki g\u00fcn \u00f6nce dokundu\u011fum dostumun \u015fimdi burda olmas\u0131.
\nBunu her insan anlayamaz. Bu duyguyu. Baz\u0131 dostlar\u0131m\u0131n d\u00fc\u015f\u00fcncelerini, onun sadece bir kedi oldu\u011funu, bu kadar \u00fcz\u00fclmemem gerekti\u011fini duyuyorum. Ama benim okul arkada\u015flar\u0131m nas\u0131lsa, o dost da \u00f6yle benim i\u00e7in. Belki de daha \u00f6zel, daha \u00e7ok yak\u0131n hissetti\u011fim. “\u00d6l\u00fcm” kelimesini bile kullanamad\u0131\u011f\u0131m. En k\u00f6t\u00fc zaman\u0131mda oynad\u0131\u011f\u0131m, baz\u0131 geceler beraber uyudu\u011fum bir dost. Kimsenin bunu benim kadar \u00e7ok hissetmedi\u011fini biliyorum. \u00c7\u00fcnk\u00fc bu duyguyu ancak hisseden bilir. O ac\u0131y\u0131 tadan. Bunu yazmam gerekti\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm, \u00e7\u00fcnk\u00fc kimsenin beni anlamad\u0131\u011f\u0131 zamanlarda yaz\u0131 yazmak, sanki kendimle konu\u015fmak gibi. Kendimle dertle\u015fmek, kendi kendime d\u00fc\u015f\u00fcnmek. Bunu yazmam gerekti\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm, \u00e7\u00fcnk\u00fc kaybetti\u011fim dostumu bu kadar kolay unutmad\u0131\u011f\u0131m\u0131 insanlar\u0131n bilmesini istedim. \u00c7ok sevdi\u011fim dostumun art\u0131k bize uzaktan bakaca\u011f\u0131n\u0131 unutmak istemedim. Belki az da olsa hafifledi \u00fcz\u00fcnt\u00fcm, az da olsa daha mutluyum. Yaz\u0131 yazmay\u0131 seviyorum, \u00e7\u00fcnk\u00fc mutlulu\u011fumun y\u00fcz \u00fcst\u00fcne \u00e7\u0131kmas\u0131n\u0131 sa\u011fl\u0131yor sanki. Ve daha mutluyum. \u00c7\u00fcnk\u00fc art\u0131k, bu dertle\u015fti\u011fim arkada\u015f\u0131m\u0131n da, gitmi\u015f olan dostumu unutmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 biliyorum.<\/p>\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Bu yaz\u0131mda bahsedece\u011fim konuya nas\u0131l bir ba\u015fl\u0131k koymam gerek, \u00e7\u0131karamad\u0131m do\u011frusu. Ger\u00e7e\u011fi s\u00f6ylemek gerekirse, ben de ne yazmam gerek bilmiyorum. Bug\u00fcn, \u00f6l\u00fcmden bahsetmek istiyorum. Daha \u00f6nce hi\u00e7 ele al\u0131p, eksileriyle, art\u0131lar\u0131yla tartt\u0131\u011f\u0131m bir konu de\u011fildir \u00f6l\u00fcm. “\u00d6l\u00fcm” s\u00f6zc\u00fc\u011f\u00fc bile so\u011fuk … Okumaya devam et